Apassionata 2017


Als echt paardenmeisje wilde ik vroeger dolgraag naar Apassionata. Ondanks dat ik inmiddels geen echt paardenmeisje meer ben, bleef het mij een beetje achtervolgen. Ik was toch wel erg benieuwd naar deze show. Ik ben afgelopen zondag, na al die jaren, met mijn moeder geweest.

We hadden geboden op de kaartjes via VakantieVeilingen en dit scheelde ons de helft. Dit maakte het leuk om toch een keer te gaan. Ik moet zeggen dat ik me in eerste instantie wel een beetje oud voelde tussen al die gillende paardenmeisjes, oke ze gilden niet echt, but you get the point ๐Ÿ˜‰ . Eenmaal op onze plekken, bleek dit best mee te vallen en waren er ook genoeg ouderen. We zaten aan de zijkant, helemaal bovenaan. Het leek even alsof we slechte plekken hadden, maar eigenlijk waren ze helemaal prima! Met een show met dieren is het eigenlijk ook best gevaarlijk om heel dichtbij te zitten. Ondanks dat ze getraind zijn, blijf je met dieren te maken hebben en die kunnen ook schrikken en uitbreken.


Er heerst vaak een taboe rondom dit soort shows. Paarden zouden slecht behandeld of zelfs mishandeld worden. Nu kan ik daar natuurlijk niks over zeggen, omdat ik niet zie hoe het er achter de schermen aan toe gaat. Toch moet ik zeggen dat alle paarden er heel mooi en goed uitzagen. Aan een paard zie je snel of hij het naar zijn zin heeft en ze leken er allemaal, op een aantal na, echt wel zin in te hebben. Daarnaast werd er ook aan vrijheidsdressuur gedaan waarbij de paarden loslopen. Als een paard dan echt niet wil, hoeft hij het in feite ook niet te doen. De mensen gebruiken allemaal hun eigen paard(en) en trainen ze zelf. Dit zei voor mij eigenlijk wel genoeg over de omgang met de paarden.

Apassionata heeft elk jaar een ander verhaal. Dit jaar was het ‘Cinema of Dreams’. Ik vond het verhaal een beetje lastig te volgen aan het begin. Na een tijdje werd duidelijk dat het ging om een stadje waarin de eerste bioscoop geopend werd. Eve en Tom, twee inwoners van het stadje, weten de twee laatste kaartjes te bemachtigen voor de allereerste film. Ze worden gegrepen door de magie van de films en gaan op in een fantasiewereld. Hun leven wordt helemaal beรฏnvloed door het zogenaamde droomtheater, maar dan moeten ze de stad helaas verlaten. Bij terugkomst blijkt de bioscoop gesloten te zijn en Eve en Tom besluiten het te heropenen. De achterliggende gedachte van het verhaal? Twee vrienden die hun hartstocht en hun hoop nooit verliezen, zelfs niet als de tijd zich tegen hen en hun dromen lijkt te keren.

Vrijheidsdressuur met meerdere paarden #overbelicht

De paarden waren echt prachtig en vooral de Falabellas (nog kleiner dan Shetlanders) waren hilarisch. Echt heel mooi om te zien hoe goed die mensen kunnen rijden en hoe goed de band is met hun paard(en).

Zou ik volgend jaar weer gaan? Misschien als ik weer tickets kan kopen via VakantieVeilingen. Normaal gesproken kosten de kaartjes rond de โ‚ฌ60,- per stuk. Voor twee personen is dat โ‚ฌ120,-. Dat geld heb ik er niet voor over. Ik vond het heel leuk om te zien, maar ik vind rond de โ‚ฌ55,- voor twee tickets, wat wij nu moesten betalen, een goede prijs.

Ben jij ooit naar een (paarden)show als Apassionata geweest?

2 gedachten over “Apassionata 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s